Benim ilk mimim! (BlogMeme)

Mim: Yani basimdaki asci!

Blogcular arasindaki iletisimi canlardimak adina BlogMeme'ler (almanca mem) yapiliyor baska bloglar arasinda. Nasil türkceye cevrilir bilmem cünkü daha yeni ingilizcede duydugum bir kelime oldugu icin anlamini kavramam güc (anlasilan taklit ve beyin kelimelerinden geliyormus). Fakat isleyisini ve funksiyonunu bilmek yeterli. Sobeledigim Ebeledigim arkadaslar terimin türkcesini biliyorsa düzeltirse sevinirim . Ben simdilik mim diye türkcelestiriyorum. Farkli farkli mim var; bu davet üzerine olani. Yani bu mimi yapman icin biri davet ediyor.
Ben de Santos tarafindan davet edildim, ben sobelendim ebelendim diyorum;)
Bu mimi baslatan Delicious Day. Mimin logosu bu:

Ve buyrun basliyor:
Ilk mutfak maceran neydi? Neler hatirliyorsun?
Ilk mutfak macerami hatirlamiyorum. (Belki anneannemde süt veya kaymak pisirmis olabilecegimi söyledi Gülsen, olabilir!) Fakat hatirladigim baska mutfak maceralari var. Ücüncü sinifta kaynayan caydanliga mukayet olamadigimi ve üzerime döküp yandigimi hatirliyorum. Ilk -benim icin o zaman süper zahmetli -Donauwelle'mi yaptigimda herkesin begenmedigini ve cok büyük hayal kirikligina ugradigimi hatirliyorum. Ama herhalde bende makarna yapmisimdir ilk olarak!?! Gerci Hasan Rauf'un (kardesim) ilk mutfak macerasi yumurta kizartmakti, ki mutfakta yatan haliyi yakmisti sicak yagi dökerek. Ben mufakta dikkatli olanlardan olsam gerek; annem isteyken 3 yasinda pasta yapmaya baslayan Gülsen'e destek olmak yerine "ne yapiyorsun annem kizar!" diyerek akraba cevrelerinde ün yapmisimdir:)

Yemek yapma stilini en cok etkileyen kimdi?
Önce annem. Sonra degisik arkadaslar, yemek programlari. Annemden iyi yemek yapmayi ve farkli seyler denemeyi ögrendim galiba. Sonra türk komsularimizdan farkli yörelerin cok degisik tarifleri ile türk mutfaginin genisligini, alman komsularimizdan alman (tatli) mutfaginin özelliklerini. Frau Schmitt'le ise ücüncü siniftan itibaren alman pasta sanatina giris yaptim. Pastalari kendim yapmasam da bana pazar pastasini nasil yaptigini anlatarak ve cumalari pazara yapacagi pastayi beraber secerek pasta tarifleri ile hasir nesir oldum. Sonra essiz kurabiyeleri ögrendim ondan, sadece yiyerek te olsa. Noelde (25 Aralikta) gelen hayatimda yedigim en güzel, en leziz Spritzgebäck ve Haselnussmakronen'leri her yil ne kadar sabirsizlikla beklerdik. Ilk camdan Gugelhupf kalibimi da o almisti. Bunlari hep unutmusum simdi düsününce aklima geldi. Windbeuteli (alman profitorel cesidi) 8.ci sinifta Windbeutel uzmani Ulrike'den ögrendim. Malzemeleri alip onda yapmistik ikimiz beraber. Sonra bana katildigi yemek kursunun kitabini hediye etmisti. Yemekle demek hep ilgiliymisim ama simdi fark ediyorum;) Ilk mutfak tecrübelerimin kamuya acilmasi 11. sinifta okulda (aslinda sadece velilerin ve ögretmenlerin proje sorumlusu olarak calistigi) bir proje haftasinda (Projektwoche) bir veli ile sorumlulugunu paylastigim "türk yemekleri yapma (türkisch Kochen)" projesiydi. Cok basarili olmus ekibimizle birkac hafta sonra baska bir kücük sehirde, Dillenburg'ta yapilan uluslararasi haftaya yemek büfesi acmamiz istenmisti. Ispanyol arkadasim Domingo (bugün kendisi New Art sanatcisi;)) akdeniz mutfagi büfesi yapmistik. Ya neler hatirliyorum birden. Gazete küpürü nerde ki? Anladigim kadariyla arkadaslarim ve ben hep yemek severmisiz! Cünkü kücük bir grup arkadas hep ögretmenlerimizle evlerinde yemek yapip yiyip zaman gecirirdik. 11., 12., 13. siniflarda. Mutfakta süper ikili oldugumuz, universite yillarini önce yemek icin alisveris sonra yemek yaparak renklendirdigimiz Marcus'u unutmamali bu kadar insani sayarken. Ne de olsa yillardir issiz kalirsak Berlin'e (eskiden sehir belli degildi) restoran acmayi planliyoruz. Öyle siradan degil sehir guide'larina girecek türden:)

Yemege ve yemek dünyasina olan ilgini kanitlayan bir resmin var mi? Bize göstermek ister misin?
Anneme sordum baktilar bulamadilar. Haftaya Almanya'dayim, albümlerde birde ben bakacagim yemekle uzaktan da olsa iliskili bir resim var mi! Mutlaka koymak istiyorum sirineden bir resim. Simdilik bu sirine dursun:)

Mutfakta kendisine karsi fobin olan birsey varmi? Yaparken seni/avuclarini terleten bir yemek mesela?

Uzunca düsününce karamel yapmayi bayagi ciddiye aldigimi, sekerin yüksek isida isinmasindan ve cikabilecek kazalardan korkugumu düsünüyorum. Suyu gec ekleyip kristallesmesi sanirim fobim:) Onun disinda acele bir yemek hazirlamak zorunda kaldigimda birseyin yollunda gitmemesi beni bir hayli terletir.


Mutfakta hangi yardimcini vazgecilmez buluyorsun? Alipta cok gereksiz buldugun nedir mutfakta?
Tahta yemek pisirme spatulami, rondayi ve ölcü bardagimi. Ne de olsa annem gibi daha gör karari yapamiyorum kekleri:)
Ekmek makinemi, tavuk kizartma telimi cok gerekli bulmuyorum. Ekmek makinem cok yer kapliyor, ve mayalama süresini uzatmama izin vermiyor. Sadece programlar arasinda secim yapabiliyorum. Önceden yaptigim gibi yogurup, mayalayip, firinlaya bilirdim. Tavugumu tavuk kizartma telsiz de kizartabiliyorum;) Aptalca bir yatirimim da vardir mutlaka ama simdi hatirlamiyorum.

Bir kac garip belki de komik yemek cesidi söyle, senin cok sevdigin ama senden baska kimsenin sevmeyecegini düsündügün bir yemek.
Bircok garip ve bazilari icin komik seyler yiyorumdur. Fakat icinde hic birsey yoktur herhalde dünyada sadece benim sevip yedigim. Yöresel bir lezzet olarak yedigim top tarhana yemem yadirganir. Oysa kasabada herkes yer. Veya Almanya'da kesinlikle yufka ve patates yan yana düsünülemez (patates kizartmasi ile ekmek yer gibi). Oysa biz patates böregini severiz. Yemek kültürleri icinde veya arasinda cok farklilar var. Birinin severek yedigini biri cok garip bulabilir. Türk arkadaslardan kayisili eti garip bulanlar olmustu. Veya hindistancevizli havuc salatami. Benim listem herhalde cok uzun olur onun bunun garip bulabilecegini yazsam. Dedigim gibi hic bir tarif yok ki garip olsun ve sadece ben seveyim. Insanoglu herseyi her sekilde yer. Benim yediklerim arasinda yeterince garibi yok sanirim.

Hangi 3 malzemeden veya yemekten vazgecemezsin?
Bu soru zor. Tuz, sarimsak, kekik diyeyim.

Eklemek istedigin bir soru varsa buraya ekle!


Üc kisa soru daha
En cok sevdigin dondurma cesidi...
her seferinde yemek istedigim cesit degisir, kahverengi tonlar ve pembeli tonlar agirlikli

Asla yemegi düsünmedigin sey...
üzeri seker kaplamali Amerikaner veya donuts

Özel bir yemegin/ spesiyalin var mi?
aslinda direk öyle bir tarifim yok. Fakat ana yemeklerden kürdan kebap cok sevilir. Onun disinda nerdeyse her misafir sofrasina sarköy usulü yesil fasulye yaparim.

Seni sobeleyen ebeleyen asci:
Ilk türk mimi oldugu icin burada link verebilecegim daha önceden yapmis türk dilli bir asci komsum yok onun icin beni sobeleyen ebeleyen Santos'a veriyorum.

Sobeledigin Ebeledigin 3 asci:
Komsu ascilarimdan ben simdi Hatice'yi (PA) ve Ev Cini'ni sobeliyorum ebeleyen;) Sonra Agustosta yapmasi icin Zinnur'u sobeliyorum ebeleyen! Onlarin yeni mutfak maceralarinin öncesini merak ediyorum;) Aslinda 3 yemek blogunu sobelemek ebelemek gerekiyor, bakarsiniz artik kimleri sobelemek ebelemek istediginizi.

NOT: Ciraklik yapipta yavas yavas hatirladikalarimi kisisel ekkim olarak buraya yazmak istiyorum:) Mime basladigimda bu kadar güzel olacagini, beni eskilerde bu kadar dolastirip, simdi unutmus oldugum mutfak hayatimi etkileyen kisileri, maceralari hatirlayacagimi düsünmemistim. Cok güzeldi benim icin. Bircok seyi unutmusum meger. Annemse o kadar resim cekerken niye bir tane bizim pasta yaparken cekmedigine üzüldü ben resim sorunca.
Kimden ne ögrendim: annemden bircok tarif disinda erken ögrendiklerim her hafta yaptigi carsaf böregi, sogan dolmasi, karniyarik. Hobi asci dayim bana görev dagilimda her cumartesi tarhana corbasi yaptirirdi(6.ci sinifta). Hamsi bugulama, böbrek kavurma gibi tarifleri ondan ögrendim. Babam etli güvec yapardi. Teyzem bize simdi türkcesini bilemedigim Kartoffelpuffer yapardi, biz cok sverdik. Anneannemin yuvarlak bir firini vardi. Onda kek yapardi ve Ankara'ya dayimin arkadasalarina götürmek icin sevilen yuvarlak bir avuc iclik kurabiyelerini yapardi. En önemlisi sütün degerini, yogurdu, ev peynirini anneannemlerden ögrendim. Ev yufkasina cökelek ve ceviz koyup sarip yemegi dedemden ögrendim. hmmm!
Bu mim adini hikayesini unuttugum seylere ithafen oldu, hepsi cok sagolsunlar! En cok da bana hic aile icin yemek yaptirmayan anneme tesekkürler! Sorumluluk olarak bize hic bir zaman böyle birsey yüklemedigi icin olsa gerek severek mutfaktayiz. Ustanin sadece asistanligini yaparak büyüdügümüz icin, evlenene kadar kendi basina ev yemegi yapmayan ben evlendikten sonra hic zorlanmadan kendi mutfagimin ascisi olabildim. Gerci kayinvalidem de ilk mercimek corbasi yapacagimda zorlanmistim cünkü blendersiz mercimegi süzme islemi bayagi bir düsündürmüstü beni:)